Anzali : شهرمن انزلی : پورتال بندرانزلی

طالع بینی سال خرگوش

طالع بینی سال خرگوش سال ۱۳۹۰

خرگوش : موجودی لطیف

مشخصات کلی متولدین سال خرگوش
این نماد را در ویتنام، ‌گربه و در ژاپن خرگوش دانسته اند. حال گربه باشد یا خرگوش، هر دو هنگام سقوط، روی چهار دست و پای خود فرود می آیند. متولدان سال گربه شادترین انسان ها و اشخاصی خوش ذوق، اهل معاشرت، عاقل،‌بردبار و کمی بلند پرواز هستند که هنگام برخورد با دیگران شرافتمندانه رفتار می کنند. هیچ کس نمی تواند آنها را دست کم بگیرد، زیرا همراهان خوبی هستند و می دانند چگونه و کجا به درد آدم بخورند.

اما به مصداق مثلی،‌ « گل بی خار کجاست » و اتفاقاً متولدان سال گربه انسانی هایی سطحی هستند و این بدان معناست که ویژگی های خوب آنان نیز ظاهری و سطحی است.

گربه دوستدار جمع و جمع نیز دوستدر گربه است. او موجودی زود جوش است و بودن در کنار دیگران را بسیار دوست دارد، اما گاهی غیبت و شایعه پراکنی می کند و در نهایت زیرکی، نکته سنجی و دقت این کار را انجام می دهد. در اصل،‌ گفت و گوی درباره حقایق کاملاً ناخوشایند، برای او کار دشواری است.

گربه ها عاشق ضیافت هستند و به خاطر سلیقه بی نظیرشان،‌ اغلب داری خانه های زیبایی می باشند. آنها دنیا پرست و گاه خود آرا و فخر فروش هستند. خانم گربه ها به نشان دادن تربیت و فرهنگ معلومات جدید خود، علاقه عجیبی دارند .

گربه به سادگی برانگیخته و خشمگین نمی شود. او آرام، خونسرد و صلح جو است. و بیشتر خود را احساساتی نشان می دهد تا این که واقعاً حساس باشد. امور شخصی و خصوصی بیش از مشکلات بزرگ اجتماعی او را متاثر می کند و حتی می توان گفت کمک گربه هم از قحطی،‌جنگ و فاجعه های دیگر انسانی نمی گریزد، مگر آن که زندگی خودش در معرض این خطرات واقع شود که در آن صورت، شیرازه زندگیش از هم می پاشد و آن قدر تحملش کم می شود که ممکن است تن به مرگ بسپارد. این حیوان خیلی زود به گریه می افتد اما به همان سرعت هم آرام و قرار پیدا می کند. خانم گربه ها از حالت افسردگی و روانی خود به عنوان کار آمد ترین حربه برای جلب نظر و محبت دیگران سود می برند.

گربه ها محافظه کارند و از هر آن چه که آرامش زندگی شان را بر هم بزند یا ریگ کفش و اسباب دردسرشان شود، بیزارند. نیاز نها به حفظ آسایش و امنیت زندگی، بسیار بیش از دیگران است.

از آن جا که گربه محتاط و شاید هم کمی ترسو کم روست، هیچ گاه مسؤولیت انجام کاری را نمی پذیرد مگر آن که از پیش سبک و سنگینش کرده و تمام جوانب ان را در نظر گرفته باشد. همین خصلت است که دیگران آن را در گربه می پسندند و می کوشند در امور مهم خود با او رایزنی کنند.

خانم گربه ها در تمام مشاغلی که نیاز به ذوق، سلیقه، درک اجتماعی و برخورد خوب دارد، می درخشند. سیاستمدارنی که طالب پیشرفت هستند، بهتر است با خانم های متولد سال گربه ازدواج کنند، زیرا آنان تیز بین، نکته سنج، خردمند و راز دار هستند و در عین حال کدبانو های برازنده ای هستند که با بودن در کنار همسرانشان باعث افزایش شهرت آنان می شوند. خانم گربه ها از این که طرف توجه اطرافیان خود قرار بگیرند، لذت می برند.

اگر چه گربه نسبت به منسوبان خود دلسوز، فداکار، مهربان، صمیمی و صادق است و به راحتی به دوستان نزدیکش کمک مالی می کند، اما در واقع، چندان پای بند خانواده نیست و اغلب با پدر و مادر و فرزندانش احساس بیگانگی بیشتری می کند، تا با دوستان برگزیده خود.

خانم گربه ها تا زمانی که مطرح باشند، وظایف مادرانه خود را به خوبی انجام می دهند، اما این غریزه در آنها بسیار ضعیف و تا حدی ساختگی است.

زندگی گربه، در صورتی با آرامش و آسایش دلخواهش سپری می شود که با حوادث پیش بینی نشده، مهیج، شگفت انگیز و خانمان بر انداز رو به رو نشود. او را از جنگ ها، انقلاب ها و حوادث طبیعی باکی نیست، زیرا اصولاً برای ناملایمات آفریده نشده است و اگر با ناکامی و شکست رو به رو شود، چه بسا که دیوانه شود و خودکشی کند. ترک اصول اخلاقی برای او به مراتب آسانتر از قبول شکست است.

مردم شرق دور، گربه ( با خرگوش ) را موجودی مشکوک و غیر قابل اعتماد می دانند. آنها بر این باورند که ساحره ها و جادوگران خود را به شکل گربه در می آورند. در اروپا قرون وسطی گربه ها را به گناه ارتباط با شیطان، زنده در آتش می سوزاندند. این باورها دور از حقیقت و خرافی است،‌ زیرا از سوی دیگر، می بینیم که در مصر باستان گربه ها مثل خدایان پرستش می شدند.

باری، کوتاه سخن آن که گربه خواه معبود باشد، خواه شیطان و یا هیچ کدام از این ها، نمی توان این واقعیت را از نظر دور داشت که همواره هاله ای از رمز و اسطوره سیمای گربه را در بر گرفته و پرده ای سحرآمیز پیش روی او کشیده است.

در پایان باید به این نکته اشاره کنیم که گربه به ظاهر ضعیف، ممکن است به آسانی به موجودی قدرتمند و خوف انگیز تبدیل شود

مشخصات کلی متولدین سال خرگوش

این نماد را در ویتنام، ‌گربه و در ژاپن خرگوش دانسته اند. حال گربه باشد یا خرگوش، هر دو هنگام سقوط، روی چهار دست و پای خود فرود می آیند. متولدان سال گربه شادترین انسان ها و اشخاصی خوش ذوق، اهل معاشرت، عاقل،‌بردبار و کمی بلند پرواز هستند که هنگام برخورد با دیگران شرافتمندانه رفتار می کنند. هیچ کس نمی تواند آنها را دست کم بگیرد، زیرا همراهان خوبی هستند و می دانند چگونه و کجا به درد آدم بخورند.
اما به مصداق مثلی،‌ « گل بی خار کجاست » و اتفاقاً متولدان سال گربه انسانی هایی سطحی هستند و این بدان معناست که ویژگی های خوب آنان نیز ظاهری و سطحی است.
گربه دوستدار جمع و جمع نیز دوستدر گربه است. او موجودی زود جوش است و بودن در کنار دیگران را بسیار دوست دارد، اما گاهی غیبت و شایعه پراکنی می کند و در نهایت زیرکی، نکته سنجی و دقت این کار را انجام می دهد. در اصل،‌ گفت و گوی درباره حقایق کاملاً ناخوشایند، برای او کار دشواری است.
گربه ها عاشق ضیافت هستند و به خاطر سلیقه بی نظیرشان،‌ اغلب داری خانه های زیبایی می باشند. آنها دنیا پرست و گاه خود آرا و فخر فروش هستند. خانم گربه ها به نشان دادن تربیت و فرهنگ معلومات جدید خود، علاقه عجیبی دارند .
گربه به سادگی برانگیخته و خشمگین نمی شود. او آرام، خونسرد و صلح جو است. و بیشتر خود را احساساتی نشان می دهد تا این که واقعاً حساس باشد. امور شخصی و خصوصی بیش از مشکلات بزرگ اجتماعی او را متاثر می کند و حتی می توان گفت کمک گربه هم از قحطی،‌جنگ و فاجعه های دیگر انسانی نمی گریزد، مگر آن که زندگی خودش در معرض این خطرات واقع شود که در آن صورت، شیرازه زندگیش از هم می پاشد و آن قدر تحملش کم می شود که ممکن است تن به مرگ بسپارد. این حیوان خیلی زود به گریه می افتد اما به همان سرعت هم آرام و قرار پیدا می کند. خانم گربه ها از حالت افسردگی و روانی خود به عنوان کار آمد ترین حربه برای جلب نظر و محبت دیگران سود می برند.
گربه ها محافظه کارند و از هر آن چه که آرامش زندگی شان را بر هم بزند یا ریگ کفش و اسباب دردسرشان شود، بیزارند. نیاز نها به حفظ آسایش و امنیت زندگی، بسیار بیش از دیگران است.
از آن جا که گربه محتاط و شاید هم کمی ترسو کم روست، هیچ گاه مسؤولیت انجام کاری را نمی پذیرد مگر آن که از پیش سبک و سنگینش کرده و تمام جوانب ان را در نظر گرفته باشد. همین خصلت است که دیگران آن را در گربه می پسندند و می کوشند در امور مهم خود با او رایزنی کنند.

گریه نماد موفقیت در کسب و تجارت است و معمولا به عنوان تاجری زیرک که هر کس با او قرارداد کسب و کار امضا کند، نمی تواند از زیر بار ان شانه خالی کند شناخته می شود. پیش بینی های او اغلب درست است و سود و منفعت را بو می کشد. گربه به ظاهر بسیار آرم و متین و قابل اعتماد به نظر می رسد، اما در حقیقت، به شدت اهل ساخت و پاخت است. استعداد او در عرصه رقابت های تجاری مانند خرید و فروش اشیای عتیقه – که به شم اقتصادی نیاز دارد به خوبی آشکار و شکفته می شود. پرداختن به فعالیت های سیاسی و حقوقی،‌ امکان بهره مندی از یک زندگی راحت، بدون تشویش خاطر و مطابق میل را برای گربه مهیا می کند.
خانم گربه ها در تمام مشاغلی که نیاز به ذوق، سلیقه، درک اجتماعی و برخورد خوب دارد، می درخشند. سیاستمدارنی که طالب پیشرفت هستند، بهتر است با خانم های متولد سال گربه ازدواج کنند، زیرا آنان تیز بین، نکته سنج، خردمند و راز دار هستند و در عین حال کدبانو های برازنده ای هستند که با بودن در کنار همسرانشان باعث افزایش شهرت آنان می شوند. خانم گربه ها از این که طرف توجه اطرافیان خود قرار بگیرند، لذت می برند.
اگر چه گربه نسبت به منسوبان خود دلسوز، فداکار، مهربان، صمیمی و صادق است و به راحتی به دوستان نزدیکش کمک مالی می کند، اما در واقع، چندان پای بند خانواده نیست و اغلب با پدر و مادر و فرزندانش احساس بیگانگی بیشتری می کند، تا با دوستان برگزیده خود.
خانم گربه ها تا زمانی که مطرح باشند، وظایف مادرانه خود را به خوبی انجام می دهند، اما این غریزه در آنها بسیار ضعیف و تا حدی ساختگی است.
زندگی گربه، در صورتی با آرامش و آسایش دلخواهش سپری می شود که با حوادث پیش بینی نشده، مهیج، شگفت انگیز و خانمان بر انداز رو به رو نشود. او را از جنگ ها، انقلاب ها و حوادث طبیعی باکی نیست، زیرا اصولاً برای ناملایمات آفریده نشده است و اگر با ناکامی و شکست رو به رو شود، چه بسا که دیوانه شود و خودکشی کند. ترک اصول اخلاقی برای او به مراتب آسانتر از قبول شکست است.
مردم شرق دور، گربه ( با خرگوش ) را موجودی مشکوک و غیر قابل اعتماد می دانند. آنها بر این باورند که ساحره ها و جادوگران خود را به شکل گربه در می آورند. در اروپا قرون وسطی گربه ها را به گناه ارتباط با شیطان، زنده در آتش می سوزاندند. این باورها دور از حقیقت و خرافی است،‌ زیرا از سوی دیگر، می بینیم که در مصر باستان گربه ها مثل خدایان پرستش می شدند.
باری، کوتاه سخن آن که گربه خواه معبود باشد، خواه شیطان و یا هیچ کدام از این ها، نمی توان این واقعیت را از نظر دور داشت که همواره هاله ای از رمز و اسطوره سیمای گربه را در بر گرفته و پرده ای سحرآمیز پیش روی او کشیده است.
در پایان باید به این نکته اشاره کنیم که گربه به ظاهر ضعیف، ممکن است به آسانی به موجودی قدرتمند و خوف انگیز تبدیل شود

مشاهیر متولد سال خرگوش

فیدل کاسترو ، )، رئیس جمهور تروخیلو، ملکه ویکتوریا، استالین، دومدیسی و رئیس جمهور بورقیبه ، مارتین لوترکینگ، کنفسیوس و مالکوم ماگریدج ، ماری آنتوانت، آن بولین، اواپرون یا گاریبالدی ، پیراندلو، اینشتاین، اورسون ولز، توسکانی نی، فیلد مارشال سلیم، آرتور میلر، استاندال و ژرژسیمون

مشاغل متناسب متولدین سال خرگوش

مانکن، خیاط، طراح لباس، دکوراتور داخلی، عتیقه فروش، مسؤول پذیرش، مغازه دار، صاحب دارو خانه، داروساز یا متخصص زیبایی، مشاور حقوقی، وکیل دعاوی، دفتردار اسناد رسمی، قاضی، کارگزار بورس، دلال یا سفته باز، نماینده سیاسی، سفیر کبیر، مسافرخانه دار

متولدین ماههای مختلف سال خرگوش

فروردین گربه وحشی! او اغلب چنگ می زند
اردیبهشت گربه ملوس! او کنار آتش می خوابد و چنگ نمی زند.
خرداد گربه ولگرد و نا آرام! او به دنبال خطر می رود.
تیر گربه ناز پرورده! او به بی کاری و بی هدفی خود اهمیتی نمی دهد. او ناز و دوست داشتنی و کمی وارفته است
مرداد گربه ببر صفت! او در نگاه اول آرام به نظر می رسد، اما مراقب پنجه هایش باشید!
شهریور گربه عاقل! او به خوبی می تواند از عهده کارها بر آید.
مهر گربه چاپلوس! او کمی غمگین و مالیخولیایی، و دارای حالتی زنانه است. گربه متولد مهر جذاب و مورد علاقه خانم هاست
آبان گربه افسونگر! مراقب سحر و افسون او باشید
آذر گربه نابغه! او بهترین و متعادل ترین گربه هاست
دی گربه بازیچه افسوس گذشته! او خشک ترین و غیر اجتماعی ترین گربه هاست.
بهمن گربه دستکار و فداکار! دوست فوق العاده است و باید نویسنده شود.
اسفند گربه، گربه، گربه! بله، گربه ضرب در سه. همنشینی با او، در جمع دوستان، واقعا لذت بخش است.

رابطه های عاطفی زنان متولد سال خرگوش

با موش اگر چه خانم گربه موجود آرامی است، اما همیشه در اندیشه خوردن موش است. موشی که سرش بوی قرمه سبزی ندهد، از این رابطه حذر می کند
با گاو امکان پذیر است. این دو برای هم ساخته نشده اند، خانم گربه صبور، محتاط و کمی بد اخلاق است!
با ببر این رابطه تا اندازه ای پیچیده است، ولی این دو یک دیگر را به خوبی درک می کنند. خانم گربه می داند چگونه با ببر راه بیاید
با خرگوش چرا که نه؟ البته اگر هر دو عاقل و بالغ باشند!
با اژدها زوج بسیار خوبی هستند. گربه از امتیازات اجتماعی و نکته سنجی خاصی برخوردار است که حس جاه طلبی اژدها را اقناع می کند
با مار اوه… شاید بله… البته تا زمانی که مار آرامش خود را از دست ندهد. پایان خوشی در انتظار مار نیست
با اسب رابطه بسیار خوبی است. گربه در خانه ای راحت و در جمع دوستان و نزدیکانش به سر خواهد برد و همین برای او کافی است
با بز چرا که نه؟ اگر گربه کمی پولدار و برخوردار باشد- حتی اگر عاشق یک دیگر نباشند- دوستان خوبی برای هم خواهند بود
با میمون یک خانه ییلاقی کوچک و زیبا باعث می شود میمون چشمش را به روی خیلی از چیزها ببندد!
با خروس هرگز امکان پذیر نیست. زیاده روی های خروس- حتی اگر مهم نباشد- گربه را عصبانی خواهد کرد.
با سگ بله، اگر چه دیوانگی است. خانم گربه، خانه ای آرام و خیر خواهی را برای سگ به ارمغان خواهد آورد.
با خوک تا زمانی که خانم گربه، بتواند هرزه گردی های خوک را تحمل کند، همه چیز خوب پیش خواهد رفت! اما خوک هم باید سرگرمی های بیرون از خانه را طوری ترتیب دهد که خانم گربه متوجه آنها نشود

رابطه های عاطفی مردان متولد سال خرگوش

با موش موش دائماً در معرض خطر خواهد بود، زیرا گربه دوست دارد به اصل و ذات خود بازگردد و مشکل می تواند وسوسه نابود کردن موش را نادیده بگیرد
با گاو له شاید، چرا که نه؟ آقای گربه در دل خود، به امر و نهی گاو می خندد.
با ببر مشکل است. خانم ببر درونگرا و آقای گربه لوده و زود جوش است
با خرگوش چرا که نه؟ البته اگر هر دو عاقل و بالغ باشند!
با اژدها تا زمانی که خانم اژدها از نشستن کنار آتش خسته نشود، می توان به دوام این رابطه امید داشت!
با مار چرا که نه؟ این دو موجود نکته سنج فرصت کافی برای سبک و سنگین کردن یک دیگر خواهند داشت
با اسب اگر اسب خسته نشود، امکان پذیر است. حتی در این صورت نیز گربه وفادار خواهد ماند
با بز خوب است. گربه هوسباز و خیالبافی بز را دوست دارد. این دو از طریق حس هنری مشترکشان به هم نزدیک خواهند شد
با میمون رابطه این دو جالب و سرگم کننده است. آنها از وجود یک دیگر لذت زیادی خواهند برد.
با خروس تحمل خروس در خانه برای گربه مشکل است و خانم خروس هم برای خارج شدن از خانه داد و فریاد به راه می اندازدتا زمانی که بتوانند آرامش خود را حفظ کنند، مشکلی پیش نخواهد آمد، اما اگر سگ تنها به فکر هدفش باشد، زندگی برای گربه عذاب آور خواهد شد
با سگ تا زمانی که بتوانند آرامش خود را حفظ کنند، مشکلی پیش نخواهد آمد، اما اگر سگ تنها به فکر هدفش باشد، زندگی برای گربه عذاب آور خواهد شد
با خوک عالی است، البته تا زمانی که خوک بتواند دنبال خلاف کاری و بزه کاری نرود

رابطه های دوستانه متولدین سال خرگوش

با موش هیهات! نظر گربه درباره موش برو و برگرد ندارد و مطمئناً به هیچ وجه دوستانه نیست
با گاو رابطه اجتماعی آنها خوب است
با ببر آنها یک دیگر را خوب می فهمند، اما گربه ببر را جدی نمی گیرد و باعث رنجش او می شود
با خرگوش بله، بله، بله. به روزهایی بیندیشید که کنار آتش می نشینند و غیبت می کنند
با اژدها آه! بله، بله! چیز دیگری نمی توان گفت!
با مار بله، آنها می توانند گفت و گوی های طولانی و هیجان آوری با یک دیگر داشته باشند
با اسب یک رابطه اجتماعی عالی و چه بسا یک دوستی واقعی.
با بز بله، گربه هنرمند بودن بز را تحسین می کند و هوسبازی های بز برای او سرگرم کننده است.
با میمون دو دست خوب، دو همدست. بهتر است این دو را با هم تنها بگذاریم
با خروس نه، جسارت و ناشکیبایی خروس بیش از حد است و گربه را کسل خواهد کرد
با سگ بله، دست کم گربه از روی ترحم حرف های سگ را گوش خواهد داد، حتی اگر کاری از دستش ساخته نباشد.

با خوک بله، به شرط آن که زیاد با هم بیرون نروند، چون پرخاشگری خوک گربه را می ترساند.

رابطه شغلی متولدین سال خرگوش

با موش سر و کار پیدا کردن با گربه، به ویژه برای موش، هاک است
با گاو بیچاره گاو! گربه از هوش سرشار او سو ء استفاده خواهد کرد، اما بهتر است گربه نیز مراقب باشد!
با ببر امکان پذیر است. گربه می تواند برای ببر مفید واقع شود. این دو کامل کننده یکدیگرند، چرا که ببر جسور و بی باک و گربه محتاط است.
با خرگوش می شود گفت بله! می توانند در کار وکالت، همکار شوند یا در یک دانشگاه تدریش کنند، حتی می توانند مغازه عتیقه فروشی هم باز کنند!
با اژدها بله، گربه پیش از تصمیم گیری پندهای خوبی می دهد، اما تصمیم گیری را به عهده اژدها می گذارد.
با مار بله، اگر به جای حرف زدن، به کار بپردازند، همکاری موفقیت آمیزی خواهند داشت.
با اسب سرگرمی خوبی است! گربه شیطان و حقه باز است، اما اسب می تواند در برابر او از خود مواظبت کند. چه زندگی اجتماعی جالبی
با بز گربه خوش سلیقه است و در انتخاب مهارت دارد. او می تواند بز را به فعالیت وادارد و خلاق سازد. شراکت سودمندی است.
با میمون تلاش بیهوده ای است. هر یک از این دو می داند چگونه از خود در برابر دیگری مراقبت کند، اما نتیجه ای در بر نخواهد داشت
با خروس بهتر است خروس مواظب باشد، زیرا گربه از همکاری با او غرضی دارد که وی از آن آگاه نیست
با سگ گربه با هوش و واقع بین و سگ با وفا و مادی گراست. این دو می توانند برای یکدیگر مفید واقع شوند
با خوک بله. گربه هوشیار و خوک بیش از حد خوش اقبال است. آنها با همکاری یک دیگر پول فراوانی عایدشان خواهد شد.

رابطه والدین متولد سال خرگوش

با موش گربه با موش بازی می کند. به هر حال، احتمال موفقیت او کم است.
با گاو گربه به این کودک عجیب، با تعجب و نگرانی نگاه می کند. در حقیقت گربه نمی تواند از سر به سر گذاشتن با بچه اش خودداری کند
با ببر زیاد بد نیست. حس شوخ طبعی میان این دو – حتی اگر باعث جریحه دار شدن ببر شود – بیش از اندازه پیش می رود
با خرگوش آنها خیلی خوب با هم کنار می آیند و هیچ مشکلی وجود ندارد
با اژدها اگر اژدها در خانه آرام باشد و داد و فریاد به راه نیندازد، گربه او را تحمل می کند
با مار رابطه خوبی است. این دو صحبت های زیادی برای هم دارند و دوستانه با هم می سازند. این رابطه دوستانه موجب خوشحالی گربه خواهد شد
با اسب گربه صلح و دوست است و به اسب آزادی عمل می دهد.
با بز برای بز بسیار خوب است! گربه به او کمک می کند و با درک افکار و احساساتش، او را تحسین و تشویق می کند
با میمون میمون اکنون می داند با چه کسی طرف است. فریب دادن گربه کار آسانی نیست
با خروس گربه هیچ گاه خروس را جدی نمی گیرد و بانگ و ظاهر خروس برای او جالب نیست
با سگ گربه ملوس، آرام و صلح دوست باعث شادی و خوشحالی فراوان سگ می شود و اگر مادر گربه باشد، چه بهتر
با خوک بدک نیست، اما خوک احساساتی از بی اعتنایی و خونسردی گربه عذاب می کشد.

سال 1390 ؛ سال خرگوش

افرادی كه در سال خرگوش به دنيا آمده اند همگی دارای صفات مشتركی هستند:

آنها ملايم و بخشنده، مهربان و باوقار هستند. آنها به نيكخواهی و دلسوزی معروف هستند.

افرادی كه با اين علامت به دنيا آمده اند، زيرك بوده و دارای پشتكار هستند، و كارشان را به خوبی انجام داده و مصاحبان خوبی در زندگی هستند.

سال های خرگوش عبارتند از: 1891، 1903، 1915، 1927، 1939، 1951، 1963، 1975، 1987، 1999 و 2011.

16 فوريه 2011 تا 22 ژانويه 2012 : خرگوش فلز

16 فوريه 1999 تا 4فوريه 2000 : خرگوش زمين

30 ژانويه 1987 تا 16 فوريه 1988 : خرگوش آتش

11 فوريه 1975 تا 30 ژانويه 1976 : خرگوش چوب

25 ژانويه 1963 تا 12 فوريه 1964 : خرگوش آب

6 فوريه 1951 تا 26 ژانويه 1952 : خرگوش فلز

19 فوريه 1936 تا 7 فوريه 1940 : خرگوش زمين

مردم مشهوری كه در سال خرگوش به دنيا آمده اند:

1- آلبرت اتيشتين ، 1879 تا 1955

فيزيكدان برجسته، انديشمند و فيلسوف قرن بيستم، آلبرت انيشتين به عنوان پدر فيزيك مدرن و يكی از بزرگترين دانشمندان قرن بيستم شناخته شده است.

2- مادام كوری، 1867 تا 1934

مادام كوری كه اغلب ماری كوری ناميده می شود، فيزيكدان و شيمی دان لهستانی الاصل فرانسوی بود. او پيشگام تحقيقات راديواكتيويته و اولين كسی بود که دو بار جايزه نوبل را كسب كرد. ضمناً مادام كوری اولين استاد پروفسور در دانشگاه سوربو پاريس بود.

3- ملكه ويكتوريا، 1819 تا 1901

او طولانی مدت ترين ملكه سلطنت بريتانيا بوده و ملكه ايست كه به عنوان يك زن، طولانی ترين پادشاهی را در جهان داشته است.

سعی كنيد در سال 2011 از كيفيات مرتبط با سال خرگوش بياموزيد:

زيركی و درخشندگی ذهن، بصيرت و فراست، هوشياری، درستكاری و تقوی. شما به اشتباه نخواهيد رفت.

واژه نامه نوروزی

۱- چهارشنبه سوری: فرصتی بسيار مناسب براي افرادی كه زياد مايل نيستند بهار سال آينده را مشاهده كنند. اتفاقی كه در آخرين سه شنبه سال می افتد، اما معلوم نيست به چه دليلی به جی سه شنبه سوری به آن چهارشنبه سوری مي گويند. نام يك فيلم كه موضوع آن هيچ ربطی به نام فيلم ندارد!

۲- خانه تكانی: تكان خوردن خانه، نوعی زلزله بدون خسارت جانی كه البته در برخی موارد همراه با خسارتهی شديد مالی (از جمله تعويض مبلمان، پرده ها، تلويزيون و...) می باشد، نام يك نوع ورزش كه در آن مردان "كوزت"وار اقدام به شست و شوی شيشه منازل و تميز كردن خانه می كنند.
توضيح مرتبط:ی كاش به جی اين همه خانه تكانی كمی هم به خانه دلمان تكانی مي داديم...

۳- خريد نوروزی: روزهی كشيدن چك، روزهی حسرت كشيدن پشت ويترين مغازه ها، روز" بابا من اينو می خوام "،"بابا من اونو می خوام"، روز درك معنی فاصله طبقتی به كمك تك تك سلولهی بدن.

۴- جلو كشيدن ساعت: سنتی قديمی كه با توجه به روی كار آمدن دولت جديد... ببخشيد با توجه به تحقيقات بعمل آمده جديد، كنار گذاشته شد. عملی كه از 15 سال پيش با هدف صرفه جويی در مصرف برق انجام می گرفت اما امروزه برخی محققان، دريافته اند كه اين عمل هيچ تأثيری دركاهش مصرف برق ندارد و مردم كشورمان هم در اين 15 سال سر كار بوده اند و الكی هی ساعتها را جلو و عقب می كشيده اند!

۵- مسافرت نوروزی: ترفندی بری جيم شدن از دست مهمانان نوروزی. فرصتی طلايی بری مأموران راهنمايی و رانندگی... البته نه بری جريمه كردن بلكه بری ارشاد رانندگان خطاكار!

۶-روبوسی: سخت ترين جای ديد و بازديد. معمولاً بعد از دست دادن انجام می گيرد.
يك خواهش مرتبط: لطفاً در طول تعطيلات نوروزی از خوردن پياز و سير جداً خودداری كنيد.

۷- عيدی: انگيزه اصلی بری رفتن به خانه اقوام. دادنش برخلاف گرفتنش بسيار سخت است. معياری مناسب براي سنجش اين كه هر فرد چقدر دوستتان دارد.(يادآوری:اين مطلب طنز است!)

۸- رژيم غذايی: احتمالاً در طول تعطيلات نوروز كلاً بی خيال اين مورد شده ايد، موردی كه هم گرفتنش در طول تعطيلات باعث پشيمانی است و هم نگرفتنش!

۹- برنامه هی نوروزی تلويزيون: يك سريال عشقولانه كه در طي سيزده، چهارده قسمت در آن جواني بی"وفا" (كه تريپ صحبت كردنش اصلاً به تقليد از"محمد رضا فروتن" نيست) سعی می كند "وفا"دار شود. يك عالمه فيلم سينمايی شامل 3 تا ماتريكس، يك دونه مرد عنكبوتی و... همچنين پخش جومانجی بری هزارمين بار.

۱۰- سيزده به در: روزی كه جماعت از خانه هايشان به مقصد كوه، دشت و بيابان خارج می شوند. روز طلايی دزدان. روزی كه به جنگل می رويم و در آنجا آشغال می ريزيم، شاخه هی درختان را می شكنيم و طبيعت را از بين می بريم. شايد به همين علت در تقويم، نام سيزده به در را "روز طبيعت" گذاشته اند.

۱۱- چهارده فروردين: يكي از روزهی سخت سال. روزی كه پس از 20 روز خوردن و خوابيدن مجبوری دوباره صبح زود از خواب بيدارشوی...

۱۲- روزهی بعد از تعطيلات: زمان پاس كردن چكها(براي كارمندان محترم)، نشستن پی لرز بعد از خوردن آجيل (اين روزها علاوه بر خوردن خربزه خوردن خيلی چيزها باعث لرزش پا می شود!) روزهی سختی كه بايد ناخواسته خوردن شيرينی و ميوه را ترك كنيد. روزهايی كه قبض تلفن و موبايل (مخصوصاً SMS آن) منجر به بلند شدن دود از سر شما خواهند شد.

هفت سین

چیدن سفره هفت سین از دیرباز از مراسم جدا ناشدنی نوروز بوده که ساعتی به تحویل سال مانده ، این سفره گذاشته میشود. هفت، عددی است مقدس که نشان دهنده هفت ایزد زرتشتیان موسوم به امشاسپندان است و به همین دلیل سین های نوروزی به نام هفت سین خوانده می شوند. سفره هفت سین سفره ایست که در آن سبزه، سماق ، سیر ، سنجد ، سیب ، سمنو ، سرکه و سکه، همچنین آینه شمعدان ، شمع ، کتب آسمان ، ماهی قرمز ، تخم مرغ رنگ کرده یا تزئین شده ، کتاب شعر، گل مانند شب بو- لاله – سنبل ، کاسه آب ، نقل و نبات و شیرینی قرار میگیرد. تمامی مواردی که بر سر سفره هفت سین قرار میگیرند دارای معانی خاصی هستند که برای شروع سال نو آنرا طلب میکنیم و البته در هر منطقه معنا و تنوع این موارد متفاوت است

در هفت سین سبزه نشان رویش و سبزی ، سمنو به سبب داشتن گندم نشان برکت ، سنجد نشانی از عشق و دلداگی ، سیب میوه ای به نشان سلامت عشق و زایش، سکه های تازه ضرب شده نمادی از ثروت است، وجود چند دانه سیر نیز به نشانه دفع بیماری و یک ظرف سرکه هم عنوان برکت بر سفره نوروز ایرانیان جای داده می شود. هفت سین و نمادهای آن نشانه های از نو شدن زندگی و طبیعت هستند که در سفره جای می گیرند. تخم مرغ رنگ کرده به نیت برکت و روزی که معمولا به تعداد اعضای خانواده تهیه میشود و در برخی مناطق به معنایی نشان نژاد است و ازدیاد نسل. ماهی نماد برج حوت یا اسفند و نشان برکت و زایش و در برخی مناطق به نشانه زندگی و پایداریست ، و شیرینی به معنای شیرین کام بودن در تمام روزهای سال است. میوه ،آجیل و یک تکه نان یا مقداری برنج هم نشان از پر برکت بودن سفره دارد. گل به نیت باروری و شادابی بر سر سفره هفت سین گذاشته میشود آینه، برای رفع کدورت و یکرنگی، شمع روشن به نیت روشنایی و طول عمر اعضای خانواده که به همین دلیل اعتقاد بر این بوده که شمع هفت سین را نباید خاموش کرد و در صورت لزوم این کار باید با برگ سبز یا نقل و نبات انجام شود. اسفند هم گیاهی مقدس محسوب شده و نمادی از بوی خوش است و سرانجام آب در سفره هفت سین پاکی و پاکیزگی است و همچنین نشان آبادانی و همینطور صافی، پاکی و گشایش در کارها میباشد

برای طراحی یک سفره هفت سین با توجه به فضایی که برای آن در نظر میگیریم از حالتهای مختلف میتوان استفاده کرد که وابسته به نوع ابتکار طراح دارد در اینجا چند طرح ارائه میشود که میتوانید به سلیقه ی خود با تغییراتی که میدهید سفر هفت سین متفاوت و زیبایی داشته باشید... سفره هفت سین در گذشته زمان دستخوش تحولات بسیاری شده از جمله استفاده از طرحهای مدرن که تفاوت های عمده ای با انداختن سفره هفت سین در گذشته داشته اما نکته ی حائز اهمیت مواردیست که باید در چیدن سفره رعایت شود و آن موادیست که در سفره استفاده میشود .

سفره هفت سین برای میز گرد با ظروف سفالی یا سرامیک (سنتی)

گندم ، عدس یا ماش را بعد از خیس کردن هنگامی که شروع به جوانه زدن میکند روی یک کوزه بلند که قبلا با جوراب روی آن را پوشانده ایم قرار میدهیم تا کاملا سطح آن با جوانه ها پر شود و بر روی آن شکل گرفته و رشد نمایند. حتما باید مرتب کوزه را نم دار و در جایی که کمی حرارت بالاتر از هوای نرمال اتاق باشد نگهداری شود تا سبزه ها رشد خوبی پیدا کنند

میتوانید از چند ظرف سفالی گرد که به صورت کوزه های کوچک با دهانه های گشاد هستند استفاده کنید شش عدد آن بهتر است که بلند تر از بقیه باشه که در حقیقت این شش کوزه بلندتر شش سین از هفت سین ما را تشکیل میدهند . کوزه ها را کاملا تمیز کرده و با اسپری براق کننده شفاف نیمی از آن را کیلر زده و چند ساعت در یک فضای که هوا تردد داشته باشد میگذارید تا کاملا خشک شود و بعد طرف دوم را کیلر زده و اجازه ی خشک شدن به آن میدهید

اگر از پارچه ترمه برای روی میز استفاده میکنید بهتر است که پارچه ای زرشکی یا قرمز از جنس ساتن برای کوزه ها انتخاب نمایید و پارچه ها را به صورت دایره بریده و داخل کوزه ها قرار دهید به حالتی که سر پارچه ها به صورت چین دار از کوزه ها بیرون بیاید ، لبه ی پارچه را به سلیقه خود میتوان با قیطون ، سکه های تزئینی، نوارهای باریک ساتن با رنگ نارنجی و کرم و سبز نوار دوزی نمایید حتی میتوان از پولک و منجوق و ملیله و یا سرمه برای تزئین لبه ی پارچه ها استفاده کرد. سپس پارچه را درون کوزه قرار داده و لبه های آن را با دست حالت دهید، شش سین را درون کوزه ها به ترتیب قرار میدهید

در صورتیکه کوزه ها بزرگ بوده و حجم زیادی را از لحاظ فضای درون اشغال میکند میتوان درون یک نایلون مقداری پنبه ریخت و تا دو سوم کوزه را با آن پر کرد سپس موارد را روی آن به صورتی چید که نایلون از زیر آن پیدا نباشد. کوزه هایی که کوتاه تر هستن با همین روش پر میکنیم و اسفند، برنج، تخم مرغها را در آن می چینید

یک ظرف سفالی نیمه گود را پر از آب کرده و 7 شمع که روی آب قرار میگیرند درون آن بگذارید تنگ ماهی و هفت شاخه گل لاله ظرف شیرینی و نقل را آماده کرده و حال نوبت چیدن میز می رسد. پارچه اصلی که معمولا پارچه ایست ساده که تمامی میز را تا پایین می پوشاند روی میز قرار داده و پارچه ترمه را روی آن قرار می دهیم تنگ ماهی را در وسط میز قرار میدهیم و هفت سین را با دور آن با فاصله و نزدیک به لبه های میز میچینیم به فاصله ی هر دو کوزه بلند یک کوزه کوتاه تر به نزدیک تنگ قرار میدهیم آینه را در سمت راست سفره در بالا قرار داده و کوزه سبزه را در همان سمت در پایین سفره بگذارید. گلدان گل را در سمت چپ بالا و کتاب آسمانی یا شعر را در سمت چپ پایین قرار دهید در فواصل خالی سفره ظرف نقل و شیرینی را میگذارید که بهتر است از ظروف سفالی یا سرامیک استفاده کنید ظرف شمع را نیز روبروی تنگ ماهی قرار دهید.

سفره هفت سین برای میز گرد با ظروف سفالی (فانتزی)

کوزه هایی که از وسط به دو نیم شده باشند تهیه کرده و کار را ابتدا با تمیز کردن کوزه ها و رنگ کردن آن با اسپری آغاز میکنیم بسته به رنگ مورد علاقه ی خود میتوانید کوزه ها را با اسپری رنگ کنید برای مثال در اینجا از رنگ سبز بسیار روشن براق استفاده میشود

تمامی کوزه های نیم شده را از تمام جهات به رنگ آغشته میکنیم و میگذاریم کاملا خشک شود درست به روشی که قبلا توضیح داده شد. در این روش نیاز به تورهای بسیار ظریف مانند گاز دارید. به اندازه یک سانت بیشتر از حجم بادام درسته با پوست، گازها را بریده و لبه های آن را به صورت خیلی ظریف در حدی که فقط یک سیم باریک از آن رد شود میدوزید و دور تا دور آن سیم رد میکنید. بادام ها را از انتها به یک سیم پنج سانتی با چسب حرارتی وصل کرده و در داخل گاز قرار دهید به صورتی که سیم متصل به بادامها درون گاز نباشد و با گاز دور آن را می پوشانید و لبه های آن را به واسطه سیمی که از درزی که دوختید رد شده از دو طرف به هم نزدیک کرده و حالت میدهید مانند دالبرهای ظریف. برای آنکه سیمها مشخص نباشند میتوانید سیمها را پیش از رد کردن درون گاز یا متصل کردن به بادام با اسپری به رنگ کوزه ها رنگ کنید

هفت بادام را به همین روش آماده میکنید. روی ظرف را با گاز هم رنگ کوزه به صورت یک پاپیون بزرگ با چسب مایع قوی یا چسب حرارتی وصل کرده و یک روبان که رنگ مخالف را داشته باشد در اینجا از رنگ نارنجی استفاده میشود روی آن قرار داده و از وسط میچسبانید به صورتی که دو سر آن و نوارهای دم آن آزاد باشد یک گاز هم رنگ یا سفید را به صورت دایره بریده و آماده نگه میدارید بادام ها یا گردو ها را مانند خوشه گندم یعنی یک عدد در وسط و سه عدد از سمت راست و سه عدد از سمت چپ با سیمهایی که از قبل به انتهای آنها وصل کرده اید حالت خوشه گندم داده به حالتی که سیمها دیده نشود و روی گازی که به صورت گرد بریده ایم قرار میدهیم و روی کوزه ای که تزین کرده ایم قرار میدهیم به حالتی که خوشه به صورت نیمه خوابیده به روی کوزه قرار بگیرد و مجدد یک پاپیونه با روبان درست کرده و در انتهای آن قرار دهید. سنجد و دانه های سیر و سکه را نیز از روش بادام استفاده کرده و روی کوزه قرار دهید

برای اسفند نیز میتوان کاغذ را به شکل برگهای کوچک برید روی آن را با اسپری هم رنگ کوزه رنگ کرد و اسفند ها را رنگ کرده و روی آن با چسب مایع چسباند و درست مانند بادامها با سیمی که از پشت به کاغذ با چسب وصل کرده ایم به حالت خوشه گندم شکل داده و به همان شیوه ی بادام ها روی کوزه ها بچسبانید سماق هم از همین روش برای قرار دادن به روی کوزه ها استفاده میشود

در این روش تخم مرغها را به رنگ کوزه ها رنگ کرده و روی آن را با یک گاز به صورت پاپیون و یک روبان به رنگ متصاد تزیین کنید. از سیبهای کوچک برای چیدن دور یک شمع گرد استوانه ای بلند و قطوراستفاده کرده و درون یک ظرف متوسط که با پارچه ای به رنگ کوزه ها پوشش داده شده دور ظرف میچینید وشمع را در وسط آن قرار میدهید برای آنکه سیبها کاملا به هم متصل باشند میتوانید از طرفی که به سمت شمع قرار دارند با یک سیم بلند باریک از بین سیبها رد کرده و آنها را به همان شکل دایره نگه دارید . بهتر است شمع به رنگ متضاد کوزه ها باشد با گاز و روبان به سلیقه ی خود میتوانید اطراف ظرف را تزیین نمایید

سبزه در این سفره به صورت گرد در ظرفی که وسط آن پوشش داشته باشد باید سبز شود و ظرف آن باید تقریبا بزرگ باشد درست مانند کیکی که از وسط کیک حفره ی خالی دارد ... سبزه در وسط سفره قرار میگیرد ودر وسط آن گل سنبل قرار میدهید. کوزه ها را به صورت خوابیده اطراف آن می چنید تخم مرغها را یکی در میان بین کوزه ها قرار میدهید ، آیینه در سمت چپ بالا، گلدان گل با گل شب بو در سمت راست بالا و کتاب آسمانی در سمت راست پایین به همراه شمع و تنگ ماهی در سمت چپ پایین قرار میگیرد

سفره هفت سین ساده و زیبا برای میز های کوچک با ظروف سفالی یا سرامیک چهارگوش

ظروف سرامیک یا سفالی چهار گوش انتخاب کرده و روی آن را از گوشه سمت چپ با یک پاپیون چهارخانه با زمینه ی قرمز و سبز تزیین میکنیم و در قسمت وسط تا پایین به سلیقه ی خود در هر ظرف یکی از مواد مانند سماق، سکه، سنجد، اسفند، برنج با چسب حرارتی یا مایع چسبانده و زیر این ظروف را پایه های پلاستیکی قرار دهید به صورتی که مانند یک تابلو قرار بگیرد این کار باعث میشود که فضای کمی را اشغال کنند.

چهار تا جام را با اسپری به رنگ سفال قهوه ای کرده و درون دو تا از آنها سرکه و سمنو را قرار دهید و دو جام دیگر را تا دو سوم با آب پر کرده و روی آن پارافین بریزید و سپس شمع روی آب در آن بگذارید. و پایه های آن را با همان روبانها که ظروف را تزیین کرده اید طراحی کنید. سبزه را در یکی از همین ظروف باید سبز کنید تا شکل میز زیبا تر باشد تخم مرغ های رنگی را نیز در ظرف خوابیده سفالی یا سرامیکی روی میز قرار میدهید و سپس به همراه تنگ کوچک ماهی که میتوانید یک سوم آن را نیز با رنگ قهوه ای از پایین رنگ کنید و به شکل دلخواه به همراه یک آینه و یکی از کتب مقدس کوچک بر روی میز بچینید

سفره هفت سین ساده و زیبا برای میزهای کوچک با سبدهای چوبی کوچک

سبدهای یکدست کوچک تهیه کرده و داخل آن را با پوشال یا برگهای گلهای خشک کرده مانند برگ گل رز یا لاله پر کنید و از یک طرف دسته های سبد را با کنف گیس بافت شده یا طناب بپیچید تا دسته ها را کاملا بااین کار پوشش دهید میتوانید با گلهای خشک صحرایی یا میوه های کاج کوچک از یک طرف از داخل به سمت بیرون تمامی سبدها را تزیین نمایید و مواد خشک را به راحتی درون سبدها بگذارید . سرکه و سمنو را درون ظروف کوچک گذاشته و درون سبد قرار دهید و با برگهای گل یا پوشال اطراف آنرا خوب پوشش دهید. سبزه را نیز باید در ظرفی پلاستیکی به اندازه ی سبدها سبز کرده و سپس درون یکی از این سبدها قرار دهید.
برای شمع میتوانید از شمع های استوانه ای پهن در سه سایز مختلف استفاده کرد و یک چهارم شمع را با کنف به صورت دایره پوشش داد

چیدن این میزها به دلخواه صورت انجام میپذیرد و وابسته به فضاییست که مورد استفاده قرار میگیرد

نکته : فراموش نکنید که در این نوع سفره ها بهتر است از آینه های کوچک و ساده استفاده شود

سفره هفت سین برای میز چهارگوش با پایه های فرفورژه

این سفره هم بر روی میز و هم بر روی زمین میتواند قرار بگیرد در این نوع تزیین سفره نکته ی مهم نوع پایه هاست که توجه را به خود معطوف میکند پایه ها باید دو به دو با هم یکسان باشند و بهتر است که در سایزهای مختلف قدی باشند ظروفی که بر روی پایه ها قرار میگیرند از یک طرف با گلهای مصنوعی به صورت آبشاری از دورن ظرف به سمت بیرون میتوانید تزیین کنید و مواد را درون ظروف میریزد

سفره را روی میز یا زمین پهن میکنید و یک پارچه دیگر که بهتر است ترمه باشد به صورت لوزی در وسط قرار دهید آینه بزرگی انتخاب کرده و در بالای سفره در وسط میگذارید، دو تا شمعدان بلند در دو طرف آن قرار میدهید که بهتر است اگر از فرفورژه استفاده میکنید بر روی پایه های فرفورژه باشد

به ترتیب سایز پایه ها، دو به دو در دو طرف سفره اقلامی که باید بر روی پایه ها باشند در سفره میچینید. تنگ ماهی بزرگی را انتخاب کرده و با سنگهای تزیین و یا گوش ماهی در کف تنگ آن را تزیین کنید و در وسط سفره قرار دهید. سبزه را در ظرفی سبز کنید که میان آن مانند کیک حفره دار و میان تهی باشد. آجیل را در ظرف پایه دار ریخته و پایه آنرا در وسط سبزه ها قرار دهید و در سفره بگذارید. در این سفره ها که معمولا سفره های بزرگی هستند حتما از بیش از یک گلدان گل استفاده نمایید. شیرینی و نقل را به دلخواه خود در فواصل خالی سفره قرار دهید

یک تزیین ساده

میتوانید از جام برای سفره هفت سین خود استفاده کنید به پایه های جام با روبان گلبهی یا صورتی یک پاپیون زده یا با یک گل رز سفید مصنوعی یک گوشه از پایه را تزیین نمایید و مواد را به تفکیک درون جامها قرار دهید به دور تخم مرغ ها از رنگ روبان یا گل، گاز پیچیده و درون جام قرار دهید و در یک سفره گرد دور تنگ ماهی این جامها را بچنید و سبزه و کتاب و آینه را به همراه گلدان گل در چهار طرف سفره قرار دهید، شمع به صورت مایع در یکی از جامها به صورت تک شمع قرار میگیرد

حاجي فيروز

حاجی فيروز يا عمو نوروز

عمو نوروز و حاجی فيروز اصلا فرعی نيستند، خيلی هم اصلی اند. داستان عمو نوروز، داستانی عاشقانه است. عمو نوروز منتظر زنی است. آنها می خواهند با هم ازدواج كنند. اين داستان می تواند به آن ازدواج مقدس الهه و شاه مربوط باشد. در واقع آن زن بی نام(سال) عاشق عمو نوروز است و آن الهه هم عاشق شاه است.
عمو نوروز نماد كسی است كه بركت می دهد، حالا شاه يا هر كس ديگر و آن زن هم منتظر عمو نوروز است.
معمولا زن هميشه با زمين هم هويت است، جز در بعضی از اساطير مصری كه زمينش مذكر است، معمولا زن و زمين يكی هستند.
الهه كه عاشق شاه است، او را انتخاب می كند و آن زن عاشق (سال) هم عمو نوروز را برمی گزيند
ديدار زن و عمو نوروز اتفاق نمی افتد. زن هيچوقت در زمان عمو نوروز بيدار نيست، آن قدر خانه را روفته و روبيده و كار كرده كه خوابش برده. زن صاحب خانه است و مرد مسافر، و اين سفر هميشه ادامه دارد. اما داستان حاجي فيروز بسيار جدي تر و مهم تر است. مرحوم مهرداد بهار حدس زده بود كه سياهي صورت حاجي فيروز بايد مربوط به بازگشت او از دنياي مردگان باشد. ظاهرا داستان از اين قرار است كه “ايشتر” كه همان الهه تموز است شاه –دوموزي- را برمي گزيند. يك روز الهه به زيرزمين مي رود و با ورود الهه به زيرزمين، در روي زمين باروري متوقف ميشود. نه ديگر درختي سبز مي شود و نه ديگر گياهي هست. خدايان كه از ايستايي جهان ناراحت بودند، براي پيدا كردن راه حل جلسه ميكنند و قرار ميشود كه نيمي از سال را «دوموزي» به زير زمين برود و نيم ديگر سال را خواهر دوموزي كه «گشتي ننه» نام دارد، به جاي برادر به زيرزمين برود. وقتي دوموزي به روي زمين مي آيد، بهار ميشود و تمام مراسم نوروز هم ظاهرا و احتمالا به دليل آمدن اوست. وقتي دوموزي را به زيرزمين ميفرستند، لباس قرمز تنش ميكنند و دايره، دنبك، ساز و ني لبك دستش مي دهند و اين يعني خود حاجي فيروز. صورت سياهش هم مربوط به بازگشت از دنياي مردگان است و اين شادماني ها براي بازگشت دوموزي از زيرزمين است.
همه می دانيم حاجی فيروز طلايه دار عيد نوروز است، اما اکثر ما از داستان شکل گيری اين اسطوره بی خبريم.
دکتر کتايون مزداپور استاد زبان های باستانی و اسطوره شناس گفته است زنده ياد دکتر مهرداد بهار سالها پيش حدس زده بود سياهی صورت حاجی فيروز به دليل بازگشت او از سرزمين مردگان است و اخيرا خانم شيداجليلوند که روی لوح اکدی فرود ايشتر به زمين کار می کرد، به نکته تازه ای پی برد که حدس دکتر بهار و ارتباط داستان بنيادين ازدواج مقدس با نوروز و حاجی فيروز را تاييد می کند.
دکتر مزداپور می گويد:" نوروز جشنی مربوط به پيش از آمدن آريايی ها به اين سرزمين است لااقل از دو سه هزار قبل اين جشن در ايران برگزار می شده و به احتمال زياد با آيين ازدواج مقدس مرتبط است. تصور می شده که الهه بزرگ، يعنی الهه مادر، شاه را برای شاهی انتخاب و با او ازدواج می کند."
دکتر صنعتی زاده اين الهه را "ننه" يا "ننه خاتون" نام داده، معادل سومری آن "نانای" و معادل بابلی و ايرانی آن "ايشتر" و " آناهيتا" است. تا آنجا که می دانيم اين الهه خدای جنگ، آفرينندگی و باروری است.
دکتر مزداپور داستان اين ازدواج نمادين و اسطوره ای را که بنيادی ترين نماد نوروز است چنين شرح داد:" اينانا يا ايشتر که در بين النهرين است عاشق 'دوموزی' يا 'تموز' می شود( نام دوموزی در کتاب مقدس تموز است) و او را برای ازدواج انتخاب می کند."
تموز يا دوموزی در اين داستان نماد شاه است. الهه يک روز هوس می کند که به زيرزمين برود. علت اين تصميم را نمی دانيم. شايد خودش الهه زيرزمين هم هست. خواهری دارد که شايد خود او باشد که در زيرزمين زندگی می کند.
اينانا تمام زيورآلاتش را به همراه می برد. او بايد از هفت دروازه رد شود تا به زيرزمين برسد. خواهری که فرمانروای زيرزمين است، بسيار حسود است و به نگهبان ها دستور می دهد در در هر دروازه مقداری از جواهرات الهه را بگيرند.
در آخرين طبقه نگهبان ها حتی گوشت تن الهه را هم می گيرند و فقط استخوان هايش باقی می ماند. از آن طرف روی تمام زمين باروری متوقف می شود. نه درختی سبز می شود، نه گياهی هست و نه زندگی. و هيچکس نيست که برای معبد خدايان فديه بدهد و آنها که به تنگ آمده اند جلسه می کنند و وزير الهه را برای چاره جويی دعوت می کنند.
الهه که پيش از سفر از اتفاق های ناگوار آن اطلاع داشته، قبلا به او وصيت کرده بود که چه بايد بکند.
به پيشنهاد وزير خدايان موافقت می کنند يک نفر به جای الهه به زيرزمين برود تا او بتواند به زمين بازگردد و باروری دوباره آغاز شود. در روی زمين فقط يک نفر برای نبود الهه عزاداری نمی کرد و از نبود او رنج نمی کشيد؛ و او دوموزی شوهر الهه بود. به همين دليل خدايان مقرر می کنند. نيمی از سال را او و نيمه ديگر را خواهرش که "گشتی نه نه" نام دارد، به زيرزمين بروند تا الهه به روی زمين بازگردد.
دوموزی را با لباس قرمز در حالی که دايره، دنبک، ساز و نی لبک دستش می دهند، به زيرزمين می فرستند. شادمانی های نوروز و حاجی فيروز برای بازگشت دوموزی از زيرزمين و آغاز دوباره باروری در روی زمين است.

نوروز

نوروز، جشن آغاز سال، امروزه در ايران و کشورهای ديگر «جهان ايرانی» به عنوان مهمترين جشن سال، اهميت خاصی دارد. هرچند که در طول تاريخ ايران، جشنهای مهرگان، سده، آبانگان، يلدا، و جشنها و مراسم ديگر ملی، هميشه با شکوه خاصی جشن گرفته می شدند و حتی در بعضی موارد، اهميت آنها از نوروز نيز بيشتر بوده، اما جشن نوروز تنها نمونه اين جشنهای ملی است که همواره اهميت خود را حفظ کرده و در برابر اقداماتی که برای محدود کردن آن صورت گرفته، هميشه ايستاده است.
خاصيت فرا-مليتی و فرا-دينی نوروز يکی از دلايل اصلی اين استقامت و همگانی بودن آن در بين مردمان مختلف است. نوروز در طول تاريخ، هميشه به عنوان جشنی متحد کننده و بدون وابستگی های نژادی، زبانی، و دينی مطرح بوده و تمام مردمی که به صورتی وابسته به جهان فرهنگی ايرانی بوده اند، آنرا به عنوان جشن آغاز سال خود قبول کرده اند. در اين گفتار به بررسی نوروز در تاريخ ايران و ريشه های آن خواهيم پرداخت.

نوروز در تاريخ
دانش ما از آغاز جشن گرفتن نوروز بسيار محدود است. مدارک نوشتاری در تاريخ ايران، تا قبل از قرن اول بعد از ميلاد ذکری از نوروز نمی کنند. هرچند که بسياری از محققان بر اين عقيده هستند که يکی از دلايل ساختمان مجموعه پارسه (تخت جمشيد)، جشن گرفتن نوروز و بارعام نوروزی شاهنشاهان هخامنشی بوده، اما نبود هيچگونه نشانه ای از وقوع اين مراسم در دوران هخامنشی، برای بعضی از دانشمندان اين سوال را پيش آورده که آيا نوروز در دوران باستانی به عنوان يک مراسم دولتی جشن گرفته می شده يا نه؟
نخستين برخورد ما با نوروز در مدارک تاريخی به سلطنت ولاش اول اشکانی باز می گردد. ولاش اول را عموما" پايه گذار بسياری از مراسم ايرانی از جمله سده می دانند و نوشته شدن قسمتهايی از اوستا را نيز به دوران او نسبت می دهند. متاسفانه کمبود مدارک کامل ما را از تحقيق لازم در مورد جزئيات برگزاری نوروز در دوران اشکانی محروم می کند.
برعکس، از مراسم نوروز در دوران ساسانی(650-224 پ م) اطلاعات جامعی در دست داريم. کتيبه های ساسانی، پند نامه ها و ديگر قطعه های ادبيات ايرانی ميانه، از برگزاری جشن سال نو در دربار ساسانی صحبت می کنند. مراسم بار نوروزی که در آن شاهنشاه برای تمام اعضای دولت و نمايندگان ملت، بارعام ترتيب می داد، از بازمانده های مراسم ساسانی است.
مراسم بارعام شاهانه در دوران بعد از اسلام نيز باقی ماند و تمام شاهان ايران، حتی پادشاهانی که از اصل غير ايرانی ميامدند (مانند سلاطين غز و مغول) نيز دربار خود را برای برگزاری رسوم ايرانی و از جمله نوروز آماده می کردند. در دربار خلفای عباسی که از بسياری جهات خود را ادامه شاهنشاهان ساسانی می دانستند، نوروز از مهمترين جشنهای سال بود و بار نوروزی با تمام جلال و شکوه آن انجام می گرفت.
با وجود داشتن مدارک مورد اطمينان در مورد جشن گرفته شدن نوروز در دوران ساسانی، دليلی در دست نداريم که نوروز را جشنی با گذشته بسيار قديميتر از دوران ساسانی فرض نکنيم. بسياری از جشنهای مهم جهان در ابتدا تنها بوسيله مردم عامی برگزار می شدند و جزو برنامه های سلطنتی حساب نمی گشتند. قديمی بودن و دست نخوردن مراسم نوروز می تواند گواهی از اين باشد که اين جشن مدتها قبل از اينکه پادشاهان ساسانی (و شايد اشکانی) آنرا تبديل به جشنی رسمی کنند، وجود داشته و مانند امروز، بوسيله همه مردم ايران جشن گرفته می شده.

ريشه های تاريخی نوروز
اکثر مردم نوروز و جشنهای جنبی آن (چهارشنبه سوری و سيزده بدر) را جشنهايی با گذشته صد در صد ايرانی می دانند. بعضی از اين مراسم، بخصوص چهارشنبه سوری، بخاطر اهميت آتش در آن، حتی وابسته به دين زرتشت دانسته شده. از طرفی، شواهد مختلف نشاندهنده اين مطلب هستند که اين جشنها تاريخی فراتر از قوم «ايرانی» (به معنای قوم هندو-اروپايی مهاجری که در حدود سال سه هزار سال قبل به ايران آمدند) دارند و احتمالا" از مراسم قبل از آريايی اين فلات سرچشمه می گيرند و چه بسا اقوام عيلامی، کاسی، گوتی و ديگر اقوام باستانی نيز آنها را جشن می گرفته اند.
منبع اطلاعات ما در مورد باورهای اقوام هندو-ايرانی و بعدا" ايرانی، در درجه اول قديمترين قسمتهای اوستا و در حالت دوم، مقايسه باورهای ديگر مردم هندو-اروپايی (بخصوص هندو-آريايی ها) با باورهای ايرانيان باستان است. ريگ ودا، قديميترين بخش وداهای هندو-آريايی، يکی از بهترين منابع موجود برای پی بردن به اصول اعتقادی و جشنها و مراسم اقوام آريایی (هندو-ايرانی) است. باورهای اقوام ديگر مانند سکاها، نورستانی ها، و مردم ايرانی زبانی که در ماوراالنهر و مناطق شرق کوههای پامير زندگی می کردند نيز می توانند الگوهای ما برای فهميدن باورهای ايرانی های باستان باشند.
در اوستا، بخصوص در گاثاها و بقيه يسناها که قديميترين بخشهای اين کتاب هستند، هيچگاه صحبتی از نوروز و جشنهای وابسته به آن نشده است. مراسم اوستايی اصولا" نيايشهايی به امشاسپندان مختلف و فره وشی ها هستند. يسناها سرودهايی هستند که برای ستايش ميترا، آناهيتا، ورونا، هوم، و ديگر امشاسپندان نوشته شده اند که در جشنهای وابسته به آنها بايد خوانده شوند (کلمه های «جشن» و «يسنا» از يک ريشه هستند). در نتيجه، دربخشهای قديم اوستا ذکری از جشنهای نوروز، چهارشنبه سوری، سيزده بدر و يا حتی سده نداريم. نخستين نشانه از نوروز در اوستا، در فرگرد دوم «ويديودات» است که در ضمن توضيح زندگی «ييم» (جمشيد)، به دستور برگزاری نوروز نيز اشاره شده (اين روايت را فردوسی نيز ذکر می کند). اما ويديودات از اخيرترين بخشهای اوستاست که به احتمال زياد يا در دوران ساسانی نوشته شده و يا در آن دوران بطور کامل بازنويسی شده و بسياری از باورهای زرتشتی ساسانی در اين کتاب وارد شده.
با نگاه کردن به باورهای مندرج در ريگ ودا نيز اثری از مراسمی مانند جشنهای بالا نمی بينيم. جشن شروع سال در نزد اين اقوام اهميت زيادی نداشته و ذکر خاصی از برگزاری مراسم بخصوصی برای آن نمی کنند. همچنين در باورهای مردم نورستان افغانستان که تا صد سال قبل که به جبر مسلمان شدند، زير نام «کافران» به پرستش خدايان باستانی هندو-ايرانی ادامه می دادند، هيچ اثری از نوروز وجود ندارد، هرچند که جشنهای سنتی نزد اين مردم کاملا" حفظ شده است.
از طرفی، با نگاه کردن به طرز زندگی اقوام هندو-ايرانی و مقايسه آن با اقوام ساکن ايران و بين النهرين، می توانيم به نتايجی در مورد ريشه های تاريخی نوروز و جشنهای ديگر مربوط به آن برسيم. اقوام هندو-ايرانی بطور اعم، از راه دامداری و پرورش اسب زندگی می کردند و زندگی آنها برمبنان کوچ نشينی بنا شده بود. اين طرز زندگی به اين معنی بود که هندو-ايرانی های باستان (مانند سکاهای دوران تاريخی، سرمتها، هيونها، مغولان، و ترکها) به دنبال حيوانات خود برای پيدا کردن چراگاههای سرسبز روان بودند. در دشتهای محل سکونت اين اقوام، فقط دو فصل زمستان و تابستان معنی داشت و به دليل طبيعت نامعمول آن، خط تقسيم و زمان اين دو فصل همواره نامعلوم بود.
اما مردم ساکن فلات ايران، عيلامی ها، کاسی ها، گوتی ها، اورارتو، ميتانی ها، و تا حد بيشتری مردمان ساکن بين النهرين، وابسته به زندگی کشاورزی ساکن بودند. اين بدين معنی بود که ترتيب کاشت، داشت، و برداشت محصولاتی نظير گندم، مشغله اصلی اين مردم محسوب می شد و زمان انجام هرکدام از اين وظايف، اهميت خاصی داشت. می بينيم که نوشتن تقويمهای نجومی که برمبنای آن حصول فصلها را معين می کردند، از دستاوردهای اين مردم است. طغيانهای سالانه رودخانه ها، شروع فصل گرما، زمان برداشت محصول، زمان رها کردن نوبتی زمين ها، همه و همه از مشغوليات زندگی کشاورزی بوده و هستند. به همين دليل، تقسيم سال به دوازده ماه و چهار فصل (که حضورشان در اين منطقه کاملا" حس می شد)، تقسيم ماه به بيست و هشت روز (بر مبنای تقويم قمری) و وضع کردن هفته، همه از تقسيمات مردم سومر و بابل بود که از طرف مردمان همسايه آنها نيز استفاده می شد.
از جشن گرفته شدن آغاز بهار در بابل باستان مدارک بسياری در دست داريم. در روز آغاز بهار، پادشاه به سوی معبد مردوک، خدای بابل، می رفت و با در دست گرفتن دستهای اين خدا، حمايت او را از سلطنت خود نشان می داد. بعد از اين مراسم، پادشاه به قصر سلطنتی باز می گشت و دستور بارعام می داد که همه مردم می توانستند به ملاقات پادشاه بيايند. اهميت اين مراسم را در آنجايی می توانيم ببينيم که بعد از تسخير بابل از طرف کورش، پادشاهان پارسی تا زمان خشايارشا نيز هرساله اين مراسم را انجام می دادند. پايان جشنهای بهاری در روز سيزدهم بهار (که اولين بار در افسانه های بابلی به عنوان عدد شوم شناخته شد) با رفتن همه اهالی شهر، از جمله شخص پادشاه، به طرف دشتهای خارج از شهر اعلام می شده (نمونه اين رسم را می توان در داستان حضرت ابراهيم مشاهده کرد).
از سوی ديگر، بسياری از فرهنگهای جهان، از بابل باستان گرفته تا سلتهای اروپايی، مراسمی مانند برافروختن آتش در پايان فصل برداشت دارند. اصولا" روشن کردن آتش بعد از خرمن چينی جزو مراسم بسيار معمول همه جوامع کشاورزی بوده و حتی امروزه نيز در کشورهای اروپايی می توان نظير آن را مشاهده کرد. در ايران نيز امروزه در طی مراسم جشن سده (که جشن رسمی پايان فصل برداشت بوده)، برافروختن آتش مرسوم است. به همين ترتيب، می توان روشن کردن آتش در چهارشنبه سوری را نوعی از همين مراسم دانست.
بطور خلاصه، می شود حدس زد که جشن آغاز بهار و مراسم روشن کردن آتش و خارج شدن از شهر، از آيينهای جوامع کشاورزی مقيم ايران بوده است. اما اقوام ايرانی بعد از مهاجرت به اين کشور و ساکن شدن در آن، به اقتباس اين مراسم پرداختند و با وارد کردن بعضی از عقايد خود (تشبيه حلول بهار به پيروزی راستی بر دروغ)، آنرا تبديل به جشنی کاملا" ايرانی کردند. اين جشن، که شايد از دورانی حتی قبل از زمان هخامنشی بوسيله اين مردم برگزار می شده، تا مدتها جشنی مردمی بوده که توانسته به دليل طبيعت غير دينی و غير سياسی خود، به جشنی عمومی برای همه مردم تبديل شود و کم کم به صورت جشنی درآيد که حتی دستگاه دولتی اشکانی و ساسانی نيز آنرا به عنوان مراسم رسمی خود انتخاب کند.

نوروز امروز
امروزه، نوروز جشن اصلی بسياری از مردم آسيای غربی است. کشورهايی که حتی هيچگاه تحت سلطه سياسی ايران نبوده اند، آنرا به عنوان يکی از جشنهای اصلی خود محسوب می کنند. هرکدام از مليتهای مختلف، مراسم خاص خود را برای جشن گرفتن نوروز دارند، اما همه اين جشن را «نوروز» می نامند و آمدن آن را مقارن با حلول بهار حساب می کنند.
در ايران وافغانستان، نوروز همچنين آغاز سال رسمی کشور است که از ابتدای ماه فروردين محسابه می شود. استفاده از سال خورشيدی از دوران هخامنشيان در ايران معمول بود، هرچند که آغاز گاهشماری چندين بار در دورانهای مختلف تغيير کرده است. در دوران ساسانی به دليل رعايت نکردن اصول کبيسه، در چند مورد نوروز در فصول اشتباه مانند ميانه تابستان جشن گرفته شد. اين مشکل گاهشماری بوسيله ستاره شناس بزرگ، عمر خيام، در قرن ششم هجری حل شد و از آن تاريخ، تقويم «جلالی» به عنوان تقويم خورشيدی کشور انتخاب شد، هرچند که رسمی شدن آن به عنوان تقويم کشور، تا قرن چهاردهم خورشيدی (آغاز همين قرن ما) به طول انجاميد. يکی از مسايل مهم، رعايت کردن کبيسه صد و بيست ساله ايست که بوسيله عمر خيام توصيه شده و در بار آخر در زمان فتحعلی شاه قاجار رعايت شده. عدم رعايت اين کبيسه، باعث بهم خوردن تدريجی تاريخ سال تحويل می شود که شروع زودرس سال 1383، آنرا بصورت محسوسی در آورده است.
نام ماههای تقويم خورشيدی بارها تغيير کرده. در دوران هخامنشی، نامهايی استفاده می شد که بعد از دوران هخامنشی به فراموشی سپرده شد. نام ماهها در دوران ساسانی بر مبنای نشانه های زرتشتی وضع شد که تقويم ماهانه ساسانی که فاقد هفته است و در آن هرروز ماه يک نام دارد، بهترين اثر باقی مانده از آن است. در بيشتر دوران اسلامی، اسامی بابلی/آرامی ماههای مانند «تموز» و «نيسان» مورد استفاده بود، اما با برقراری تقويم جلالی به عنوان تقويم رسمی ايران در اوايل قرن جاری خورشيدی، اسامی ساسانی نيز دوباره برقرار شدند که متاسفانه تلفظ آنها در مواردی تغيير کرد.